د افغانستان د راډیو ټلوېزیون پخوانی مشهور او خوږغږی هنرمند وحید صابري له نړۍ سترګې پټې کړې؛ هغه هنرمند چې د خپل ځانګړي غږ، هنري استعداد او احساسپارونکو سندرو له لارې یې د افغانانو په زړونو کې ځانګړی ځای درلود.
وحید صابري د هغو هنرمندانو له ډلې و چې د افغانستان د موسیقۍ په تاریخ کې یې خپل نوم ثبت کړی دی. د هغه سندرې، په ځانګړې توګه د مینې، وطن، بېلتون او پردېسۍ په اړه زمزمې، د ګڼو افغانانو د خاطرو برخه ګرځېدلې وې.
د نوموړي مړینه په داسې شرایطو کې ده چې په افغانستان کې د طالبانو له بیا واکمنېدو وروسته پر موسیقۍ او هنري فعالیتونو سخت محدودیتونه لګول شوي دي. د دغو محدودیتونو له امله ګڼ شمېر افغان هنرمندان له خپل وطنه وتلو ته اړ شوي او اوس په پردیو هېوادونو کې د ژوند تر څنګ د خپل هنري فعالیت د دوام له ستونزو سره مخ دي.
وحید صابري هم د همدې کړېدلي نسل یو غړی و چې د پردېسۍ ژوند یې تجربه کړ او د خپل پلرني ټاټوبي ته د ستنېدو او په خپله خاوره کې د ژوند کولو ارمان یې درلود؛ خو دغه ارمان یې پوره نه شو.
د نوموړي د هنري ژوند یوه ځانګړې برخه هغه سندرې وې چې د افغانانو د بېلتون، پردېسۍ او له وطن سره د مینې احساس یې پکې انځوراوه. د هغه غږ یوازې د سندرو د ویلو وسیله نه وه، بلکې د هغو احساساتو ژباړونکی هم و چې ډېر افغانان یې په خپلو زړونو کې لري.
د وحید صابري له مړینې سره د افغانستان د موسیقۍ یوه بله پېژندل شوې څېره له منځه ولاړه؛ هغه څېره چې غږ، سندرې او هنري میراث به یې د افغانانو په یادونو کې ژوندی پاتې وي.
د هغه مړینه یو ځل بیا د افغان هنرمندانو د وضعیت او په هېواد کې د هنر د راتلونکي په اړه پوښتنې راپورته کوي؛ ایا هغه ورځ به بېرته راشي چې افغان هنرمندان وکولای شي په خپل وطن کې، له وېرې او محدودیتونو پرته، خپل هنر وړاندې کړي؟
وحید صابري که څه هم له دې نړۍ سترګې پټې کړې، خو د هغه خوږ غږ او هنري اثار به د افغان موسیقۍ د مینهوالو په زړونو کې د تل لپاره پاتې وي.